புதன், 3 செப்டம்பர், 2014

லிங்கம்


இது சற்று ஆண் தன்மை கொண்ட பதிவு. இதை புரிந்து கொள்ளக் கூடிய பக்குவம் உள்ள பெண்கள் படித்து விட்டு கருத்தேற்றவும். சினம் கொள்ளும் பெண்ணியவாதிகள் கண்டிப்பாக இந்த பதிவை படிக்க வேண்டாம் என்று கேட்டு கொள்கிறேன்.

என்னுடைய உணர்வுகளை மட்டுமே இங்கு நான் பதிகிறேன். அதனாலேயே நான் திரட்டிகளில் என் பதிவுகளை பகிர்வதில்லை. என் எண்ணங்களை விற்கவோ சந்தைப் படுத்தவோ நான் முனைவதில்லை. கருத்துக்களை எதிர்கொள்ள திறனியற்றவன் என கொள்ளல் வேண்டாம்.என்னுடைய எண்ணங்களை பதிவுகளாக பதிந்த பின்பு நான் லேசாகி எடையற்று போகிறேன் என்பது மட்டுமே உண்மை.

பின்னுட்டங்கள் வர வேண்டும் என எதிர்பார்ப்பதில்லை. ஆனால் சொல்ல வந்த விஷயத்தை சொல்லி சென்றிடுவேன்.


லிங்கம். இரண்டு குறியீடுகளை சுட்டும் பெயர் இது. ஒன்று சிலையாகி போன சவமெறித்து சாமியனவன்.இன்னொன்று கடவுளென உயிர் உருவாக்கி உடல் உண்டாக்கும் ஆண் உடலில் ஒட்டிக்கொண்டிருக்கும் அந்த உறுப்பு. எதற்காக இந்த பெயர் அந்த கடவுளுக்கு என்று யோசிப்பேன். அழிக்கும் கடவுள் என பெயர் கொண்டவனுக்கு அதே பெயர். உயிரை உருவாக்குவதில் ஒரு பங்கு வகிக்கும் அந்த உறுப்புக்கும் அதே பெயர் (தமிழில் ).

ஆதி காலத்திலேயே இந்த ஆதி மொழியில் அந்த உறுப்பைக் குறிக்க இந்த பெயர் பயன்படுத்தபட்டிருக்கிறது. ஆதி தமிழினத்தில் இனம் காத்த அனைவரும் கடவுளானார்கள். மலை மேல் நிற்கும் முத்து குமர வேல் பாண்டியனும்(முருகன்) சிவன் என்றும் லிங்கம் என்றும் இரு பெயர்களில் அழைக்க படும் சவமெரித்தவனும் இனம் காத்து மாண்டிருப்பார்கள் என நினைக்கிறேன். அதனாலேயே இனம் தழைத்தோங்க பங்கு வகித்த இந்த உறுப்புக்கும் அதே பெயர் வழங்கல் வந்ததோ என்னவோ.

பெண்ணிற்குள் உள்ள கரு முட்டைகளை பற்றி அதிகம் பேசாமல் ஆணுறுப்பையும் அதில் உருவாகும் உயிர் நீரையுமே அதிகமாக சங்க இலக்கியங்கள் பேசுகின்றன. கோடிக் கணக்கான ஆண் உயிரணுக்கள் பெண்ணின் கருமுட்டையை பாதுகாக்கும் அணுக்களோடு கடும் சண்டையிட்டு ஏதோ ஒரே ஒரு உயிரணுவை மட்டும் பத்திரமாக வெற்றியோடு கரு முட்டைக்குள் செலுத்துகின்றது.

பெண்ணின் கரு அவளிடத்தே இருக்கின்றது. ஆணின் உயிரணுக்கள் லிங்கத்தின் வழியாக உடல் விட்டு உடல் கடத்தபடுகிறது .உடல் விட்டு உடல் செல்வதால் இங்கு அதிக சேதம் பாதுகாப்பு என அத்தனை அம்சங்களிலும் அடிபட்டு பின்பு உள்செல்வதால் அதை கடவுளென கொண்டிருக்கலாம்.

படைத்த கடவுளை எதிர்த்துக் கொண்டு ,தன்னை பெற்றது ஒரு பெண் என்பதை மறந்து கடவுளை அடைய பெண்ணை நிராகரிக்க வேண்டும் என்று எப்படி மனித இனத்திற்கு இடையில் தோன்றியதென்பதை நினைக்கும்போது வியப்பு மேலிடுகிறது.

கல்லூரியில் படித்துக் கொண்டிருந்த நேரம் அது. தினமும் கல்லூரி பேருந்தில் செல்லாமல் சற்று தாமதமாக வகுப்பிற்கு செல்வது ரொம்ப பிடிக்கும். சமயங்களில் தாமதமாக வந்ததற்காக வகுப்பாசிரியர் வெளியே நிற்க சொல்லிவிடுவார் .அப்படியான சமயங்களில் அப்டியே கல்லூரி உணவு விடுதிக்கு சென்று விடுவோம் நண்பர்களைவரும்.


அப்படி ஒரு நாள் கல்லூரிக்கு பேருந்தில் போகும்போது நேர்ந்த அந்த நிகழ்வுதான் இந்த பதிவிற்கு மையம். பொதுவாக நான் கூட்டமான பேரூந்துகளை ரசிப்பதில்லை. அதனால் முடியாத பட்சத்தில் மட்டுமே கூட்டமான பேரூந்துகளில் பயணிப்பேன் (நெல்லையில்)...அப்படியான ஒரு அவசரமாக கல்லூரிக்கு போகவேண்டிய நாளில் கூட்டமான பேரூந்தில் ஏறிக்கொண்டேன். பள்ளிக் கல்லூரி மற்றும் வேலைக்கு போவோர் கூட்டம் பேரூந்து முழுவதும். நான் முன்பக்க படிக்கட்டு வழியாக ஏறினேன்..(பின்பக்க படிக்கட்டு வழிந்து கொண்டிருந்தது கூட்டத்தால்) முன்னேறி பேரூந்தின் மையபகுதிக்கு சென்றுவிட்டேன். ஆண்களும் பெண்களும் என நெருக்கியடித்துக் கொண்டு நின்றிருந்தோம்..சுவாசிக்கவே சிரமப்படுகிற அளவுக்கு புழுக்கமும் வேயர்வையும் பேருந்தினுள்...சற்று நிம்மதியாக மூச்சு விட நான் என் முகத்தை லேசாக திருப்பி ஆண்களின் ஜன்னல் பக்கம் பார்க்க துவங்கியிருந்தேன்...


திடீரென்று ஒரு புது ஸ்பரிசம் என்மேல் ....அதுவரையில் உரசிய ஆண் உடல்களில் இருந்து இந்த உடல் சற்று வித்தியாசமாக இருந்தது ...அதுவும் சரியாய் எனது இடுப்புக்கு கீழ் பகுதியில் அழுந்தி உறைய ஆரம்பித்தது அந்த உடல்

இத்தனைக்கும் நான் என் பார்வையை இன்னும் எடுக்கவில்லை ஜன்னலை விட்டு..ஆனால் உடல் ஏதோ ஒரு விதமான உணர்விற்கு ஆட்பட்டிருந்தது ... எனதுறுப்பு பெருத்திருந்தது...மனதுக்கு தெரியவில்லை என்றாலும் உடலுக்கு உடல் மொழி புரிகிறது

அழுத்தம் அதிகமான பொழுது யாரிது என்று திரும்பி நான் பார்க்கும் போதே அவர்களும் என்னை திரும்பி பார்க்கிறார்கள்...நிற்க்கக் கூட இடம் இல்லாமல் ஒரு கையில் சாப்பாட்டு பையும் தோள்களில் ஒரு பையும் என ஒரு பள்ளிக்கூடத்தில் ஆசிரியையாக இருக்கும் அவருக்கு அப்பொழுது எனது தாய் வயதிருக்கும். நேருக்கு நேர் அவர் கண்கள் பார்த்த அடுத்த நொடியே அங்கிருந்து கூட்டத்தை முண்டியடித்து விலக்கி படிகளில் வந்து தொங்கிக்கொண்டேன்...கீழே விழுந்தாலும் பரவாயில்லை என தோன்றிற்று

மனதிற்குள் ரொம்ப அசிங்கமாக உணர்ந்தேன் ஆணாய் பிறந்ததற்காக கேவலமாக உணர்ந்தேன் எனது ஆணுறுப்பை வெட்டியெறிய வேண்டும் போல இருந்தது ...

கல்லூரியில் இறங்கிய உடன் வகுப்பிற்கு செல்லாமல் நேராக கழிப்பறைக்கு சென்று ஓ வென கத்தினேன் ...எனதுருப்பை வெளியெடுத்து கைகளால் முறுக்கினேன்...வலி உயிர் போயி வந்தது...அதனால் இன்னும் கொஞ்சம் கத்தினேன்..ஆனாலும் எனது கோபம் அடங்கவில்லை..அதெப்படி நமது மனதை மீறி ஒரு உறுப்பு செயல்படமுடியும் என்று ....(பின்னாளில் படித்து தெரிந்து கொண்டேன் சிறு மூளை சொல்பேச்சி கேளததுவென்று ) ஆனாலும் அன்றைக்கு அந்த அம்மா பார்த்த பார்வை இன்றும் ஊசி போல் குத்தும் .


அந்த நிகழ்விற்கு பிறகு கூட்டமான பேரூந்தில் ஆண்கள் பக்கமாக நின்று கொள்வேன்.இது கொஞ்சம் வசதியாக நிற்க உதவியது. இப்படியாக அந்த நிகழ்வுகளை மறந்து போனேன். சென்னை பேரூந்துகளுக்கு பழகிய பிறகு, கூட்டத்திற்கும் பெண்கள் மீது படுவதற்கும் பழகியிருந்தேன்(கூட்ட நெரிசலால் தான் எனக்கு திருட்டு காமம் பிடிக்கவில்லை).

ஒரு மாலைப் பொழுதினில் வேலை முடித்து மத்யகைலாசில் 5E இல் ஏறினேன். நல்ல கூட்டம்.ஆண்கள் ஒரு வரிசை பெண்கள் ஒரு வரிசை என் ஏற்கனவே இருக்க இருந்த இடைவெளியில் பெண்கள் ஒரு வரிசை ஆண்கள் ஒரு வரிசை என நிற்க..நிலைமை என்னவென்று உங்களுக்கே புரியும்.எனக்கு திரும்ப கூட வழி இல்லை. சரி கம்பியை இருக்க பற்றி Balance செய்து உராய்வதிலிருந்து கொஞ்சம் தவிர்க்கலாம் என எண்ணிக்கொண்டேன்.ஏனென்றால் சென்னை வந்த புதிதில் ஒரு நாள் தங்கை ரொம்ப வருத்த பட்டாள் பேரூந்து கூட்ட அவஸ்தையை பற்றி.அடுத்த 2 வாரத்தில் அவளுக்கு ஸ்கூட்டி வாங்கினோம்.ஆதலால் முடிந்த வரை பெண்கள் மீது படாமல் பயணிக்கவே முயல்வேன்.

ஆனால் அன்றைக்கு வேறு வழியே இல்லை என்பதுபோல நெரிசல். என் முன் முப்பதுகளில் இரு பெண்கள். ஒருவர் எனக்கு நேராக நின்றார். என் பக்கத்தில் நின்றவன் என்னை நெருக்கிக்கொண்டு வந்தான் அவன் என்ன நோக்கத்திற்காக வருகிறான் என தெரிந்ததால் அவனை மேலும் நகர விடாமல் நிப்பாட்டினேன்.அப்பாட என் முன்னிருக்கும் பெண்ணை safe gaurd பண்ணிவிட்டேன் என நினைத்துக் கொள்ள முயன்ற பொழுதே அந்த பெண் சிறிது பினகர்ந்தார் ...நான் பின்நகர என் பின்னால் இருந்த ஆண் என்னை முன்னே செல்லுபடி கேட்க்க சிறிது முன்செல்ல வேண்டிய கட்டாயம் ..இப்பொழுது அந்த பெண் அப்படியே என் மேல் படர்ந்துவிட்டார்.இருக்கின்ற நெரிசலில் இதை கவனிக்க கூட யாராலும் முடியாது

இதற்கு மேல் என்னாலும் எதுவும் செய்ய முடியாது என முடிவுக்கு வந்துவிட்டேன்.நானும் அப்பெண்ணும் வடபழனி வரை விலகவேயில்லை வடபழனியில் இறங்கும்போது என்னை பார்த்துவிட்டு கூட்டத்தில் கரைந்து மறைந்து போனார். ஆனால் எனக்கு இந்த அனுபவம் ரொம்ப புதிதாக இருந்தது..இருதய துடிப்பு எகிறிவிட்டது சில நொடிகளுக்கு பார்வை மங்கிவிட்டது கண்டிப்பா புணர்ச்சியில் கூட இப்படி ஒரு பரவசம் அனுபவித்ததில்லை..

உணர்வுகளுகுட்பட்டதுதான் மனித உடலும் மனமும். ஆதலால சமயங்களில் இப்படி நடக்கலாம்...ஆனால் இதையே ஒரு வேலையாக வைத்திருப்போரை காணும்போதுதான் நாயின் நியாபகம் வருகிறது....

இப்போது உணர்வுகளை அடக்க பழகியிருக்கிறேன் ஒருவாறு ...பெண்கள் மேலே பட்டாலும் லிங்கத்தை ஒரு வித அமைதியுடன் வைத்திருக்க கற்றிருக்கிறேன். இப்போது கொஞ்சம் மனதிற்கு இதமாக இருக்கிறது என்னுடைய உறுப்புகள் என்னுடைய கட்டளைக்கு அடிபணிகின்றனவே ..!
.




காத்தாடி...! :-)





காற்றாடி....காற்று வீசும் வரை ஆடிவிட்டு பின்பு அடங்கிபோகும்..!
இந்த காற்றாடியை கூட வாழ்க்கை பாடமாக எடுத்துக்கொள்ளலாம்..!
நிற்க...

இங்கு நான் இந்த காற்றாடியை ஒப்பிடுவது வேறொரு விஷயத்திற்காக...
கண்ணிமைக்கும் நேரத்தில் வந்து கன நேரத்தில் பறந்து போகும் சின்ன சின்ன காதல் கூட காற்றாடி மாதிரித்தான்...

ஆங்கிலத்தில் கிரஸ் என்று சொல்கிறார்கள்..! தமிழில் அது போல ஒரு வார்த்தையை தேடுகிறேன்..என் அறிவுக்கு எட்டிய வரை அப்படி ஒரு வார்த்தை சிக்கவில்லை...

எனக்கு இந்த கிரஸ்(CRUSH) ரொம்ப பிடிக்கும்..
சொல்லவும் முடியாமல் மெள்ளவும் முடியாமல் தாண்டி போக வேண்டும் இந்த உணர்வில்..ஆனால் நிஜத்தில் நிலைமை காலை பிடித்து காதல் பிச்சை கேட்க்க சொல்லும்...இடம் பொருள் ஏவல் இப்படி எதுவுமே நமக்கு சாதமாகத ஒரு நிலையில்தான் இந்த உணர்வு உள்ளுக்குள் குதித்து ஆட்டம் போடும்..

உங்களுக்கு தெரியுமா? பெண்களுக்கு இந்த வகை கிரஸ் ரொம்ப பிடிக்கும்..தீண்டி தீ மூட்டி விட்டு சாதரணமாக கடந்து போக முடியும் அவர்களால்.. இந்த சிறு விளையாட்டு அவர்களுக்கு நிறைய பிடிக்கும்...மிக ரசித்து விளையாடுவார்கள் பெண்கள்...
ஏனென்றால் இந்த விளையாட்டில் எந்த சிக்கலும் இல்லை..காயங்கள் சேதங்கள் வராது என்பது கூடுதலான காரணம்...

எனக்கு இந்த கிரஸ் என் சகோதரியின் தோழிகளிடத்தில்..நண்பனின் காதலியிடம்..சில நண்பர்களின் சகோதரிகளின் மீதும் சில நண்பர்களின் மனைவிகளின் மீதும் வந்து சென்றிருக்கிறது...

இது ஒரு மாதிரியான சற்று குறும்பான உணர்வு...குறும்புத்தனமான நட்புணர்வு என்று கூட சொல்லலாம்...இந்த உணர்வில் வரும் பெண்களெல்லாம் எனக்கு மிக மிக பிடித்தவர்கள்..ஆனால் கன நேரம் கூட தவறாக என்ன முடியாதளவிற்கு நல்ல தோழிகளாக இருப்பார்கள்...அதுவே அவர்களின் மீது தீரா அன்பினை உரமிட்டு வளர செய்யும்

ஆனால் எப்பொழுதும் ஒரு உள்ளுணர்வு உள்ளத்தில் அழுத்திக் கொண்டே இருக்கும்...ஒரு கோடு கீறி அதை லக்ஸ்மன கோடாக எண்ணிக் கொள்வேன்..அதை எப்பொழுதும் தாண்டியதில்லை...
நண்பர்களைவரும் அவர்களில் ஒருவனாக எண்ணுவதாலேயே என்னை அவர்களில் அவர்கள் குடும்பங்களில் ஒருவனாக நடத்துகிறார்கள்...அந்த எண்ணமே என்னை சீராக கோடு தாண்டாமல் நடத்தி செல்லும்...

பொதுவாக நெருங்கிய வட்டங்களில் அறிமுகமாகும்(நண்பர்கள்) பெண்கள் மத்தியில்தான் இது வரும் என்றில்லை...மிக நெருக்கமான நல்ல தோழிகள் மீதும் எனக்கு இந்த கிரஸ் உண்டு...

அவள் ஒரு ஐ.எ.எஸ் அதிகாரியின் மகள்...செம்ம குறும்புக்காரி..ஒரு பொது நண்பர் வட்டத்தில் அறிமுகம்..2009இல் வேலை இழந்து முழு நேர வலை உலாவியாக நேரம் போக்கிக் கொண்டிருந்த நேரம்...ஆர்குட் மூலம் பள்ளிப் பிள்ளைகளையும் கல்லூரி மான்களையும் வலை போட்டு பிடித்துக் கொண்டிருந்த நேரம்..

சரியாக மாலை 6 மணியானால் தன்னுடைய காரில் என் வீடருகே நிற்ப்பாள்...என்னுடைய பைக்கை உதைக்கும் போது அவள் காரை பூட்டி விட்டு என் பின்னே தொற்றிக் கொள்வாள்...அவளுக்கு பைக் சவாரி மீது கொள்ளை பிரியம்..
தோள்களில் நாடியை தாங்கிய படி கேட்ப்பாள்..டேய் யாரவது உன்னை இப்போ பார்த்த என்ன ஆகும் என்பாள் பயங்கலந்த குரலில்...

நான்- என்னாகும்பா?

அவள்- அடப் பாவி...உங்கப்பாட்ட போயி உங்க பையன் யாரோ ஒரு பொண்ணோட ஊர் சுத்துறானு சொல்ல மாட்டாங்களா?

நான்- அப்போ உங்கப்பாட்ட யாரவது சொன்னா?

அவள்- ஒன்னும் நீ உள்ள போகணும்(சிறை)
இல்ல எனக்கு மாப்ளையா வரணும்..

நான் சிரித்து கொண்டே அப்போ உனக்கு தெரிஞ்சவங்க யாரவது பாத்த நல்ல இருக்குமே என்பேன்..

ஏய் என்று முதுகில் குத்திவிட்டு ரொம்ப பேசுரேடா என்பாள்...

ஒரு நாள் சடாரென டேய் எண்ணிய பாக்றதுக்கு வீட்டுக்கு ஒருத்தன் வந்திருக்காண்டா..... INTRESTING uh பேசறாண்டா என்றாள்....
அய்யோ அப்போ என் கதை முடிஞ்சி போச்சா? ந உன்ன பொண்ணு கேக்கலாம்னு நேனைசெனே என்றேன்....விழுந்து விழுந்து சிரித்த படி போடா லூசு என்றாள்...இப்போது ஐரோப்பாவில் கணவனுடன் வசிக்கிறாள்...வலயரட்டையில் கேட்க்கிறாள் என் மேல உனக்கு லவ்வே வரலயாட என்று..! :-( :-( :-(


சில தோழிகளுடன் அவர்களுக்கும் என் மேல் ஈர்ப்பு இருப்பதை அறிந்தே இருந்தேன்... ஆனால் அது கண்டிப்பா ஒரு ஈர்ப்பு மட்டுமே...

ரசித்து கடந்து வந்த, நான் கிரஸ் கொண்ட பல பெண்கள் இன்றும் இன்னும் தொடர்பில் இருக்கிறார்கள்..இன்னும் அதே குரும்போடும் அதே குருகுருப்போடும்...! :-)



இருவாரங்களுக்கு முன்பு ஒரு தொலைபேசி அழைப்பு வழியே உதித்த கிரஸ் இது...

அமெரிக்காவில் இருந்து திரும்பும் போது அங்குள்ள கம்பெனிக்கு சொந்தமான மடிக்கணினியை அங்கு ஒப்படைத்து விட்டு வரவேண்டும். அதன் படியே அங்கு ஒப்படைத்து விட்டு வந்தேன்.

நான் வேலை பார்ப்பது ஒரு பன்னாட்டு கம்பனி. பன்னாட்டு கம்பெனி என்றால் அமெரிக்காவிலும் இந்தியாவிலும் இருக்கும் பிசாத்து கம்பெனி இல்லை...உலகில் 42 நாடுகளில் தொழிற்சாலை அமைத்து பல ஆயிரம் கோடிகளை கொட்டும் பார்ச்சுன் 500இல் 30தாவது இடம் பிடிக்கும் கம்பெனி.

உலகின் எந்த நாட்டிற்க்கு பயணமானாலும் அங்கு போன பிறகு பிரத்யோகமாக நமக்கு ஒரு மடிக்கணினி தருவார்கள் நான் வேலை செய்யும் இந்த பாகசுர கம்பனியில்...

இந்தியா வந்த பிறகு இங்கு மடிக்கணினி பெற்றுக் கொண்டேன்.
அதில் ஏற்ற வேண்டிய அப்ப்ளிகேசன்ஸ்காக கம்பெனிகென்று இருக்கும் சேவை பிரிவை தொடர்பு கொள்ள வேண்டும். என்னுடைய வேலை நேரம் அமெரிக்க வேலை நேரத்தோடு பொருந்தி போவது. அதாவது இந்தியாவில் முழு இரவு பணி. பொதுவாக ஆசியாவிற்கான சேவை பிரிவு இந்திய நேரப்படி இரவு 7 மணிக்கு முடிவடையும். அதன் பின்பு அத்தனை உதவி கேட்டு வரும் அழைப்புகள் அனைத்தும் அமெரிக்காவிற்கு செல்லும். அந்த நினைப்பில் தொலை பேசியில் எண்களை அழுத்தினேன்...


எடுத்ததோ ஒரு காந்த குரலுக்கு சொந்தாகாரி. அழைப்புகளை எடுப்பவர்கள் அவர்களின் பெயரை சொன்ன பிறகே நம்மிடம் என்ன மாதிரியான உதவி வேண்டும் என்பார்கள். இவள் பெயரை சொன்ன பொழுது மனதிற்குள் மணி அடித்தது..! :-) அச்சு அசலாக தமிழ் பெயர். ஆனால் அமெரிக்காவில் சேவை பிரிவில் நம்மாட்கள் வேலை செய்ய மாட்டார்கள். எனக்கு தெரிந்து ஆசியாவிற்கான சேவை பிரிவில் பெரிய பிரிவு பெங்களுருவிலும் பெய்ஜிஙிலும் மட்டுமே உண்டு. ஆனால் அவை அனைத்து சர்வதேச நேரத்தில் செயல் படமாட்டா.

என்னுடைய மடிக்கணினிக்கு தேவையான அப்ப்ளிசெசன்ஸ் பற்றிய பட்டியல் கொடுத்து விட்டு கிடைத்த நொடிகளில்(பொதுவாக இந்த சேவை பிரிவு பெண்கள் தேவை இல்லாமல் பேச்சு வளர்க்க மாட்டார்கள்) நீங்கள் இந்தியாவில் இருந்து அழைப்பை எடுக்கிறீர்களா என்றேன்? ஆமாம் என்ற ஒற்றை சொல்லோடு உங்கள் கோரிக்கை படி அத்தனை அப்ப்ளிகாசன்ஸ் ஏற்றப்பட்டுவிடும் என்று சொல்லி அழைப்பை துண்டித்தாள் பாவிமகள்.

எங்கள் கம்பெனிக்கென்று ஒரு வலையரட்டை அப்ப்ளிகேசன் உண்டு. அதன் மூலம் தேவையான பொழுது வேலை சமந்தமாக இந்தியாவில் இருந்து அமெரிக்கா மற்றும் ஐரோப்பாவில் உள்ள சக ஊழியர்களிடம் பேசிக் கொள்வோம். என்னுடைய வலையரட்டை சர்ச் பாரில் அவள் பெயரை இட்ட உடன் பளிச்சென்று பச்சை நிறத்தில் ஒளிந்ர்ந்தால். உடனே ஒரு ஹலோ சொன்னேன். அடுத்த நொடியே ஒரு ஹாய் சொல்லி நீ தமிழனா என்றாள்.மனதிற்குள் மத்தாப்பு பூத்தது..! :-)

பின்பு ஒரு வாரகாலம் சில பல மரியாதைகளுடன் சென்று கொண்டிருந்த அரட்டை பின்பு லேசாக சற்று குறும்புத்தனமாக செல்ல ஆரம்பித்தது...
அப்படி சென்றுகொண்டிருந்த ஒரு குறும்பு அறைட்டைதான் கீழே நீங்கள் பார்க்க போவது..







குறிப்பு: ஆரஞ்சு வண்ணத்தில் கோடு வரைந்திருப்பது அவளை சுட்டும்.
சிவப்பு மற்றும் வண்ணமற்ற பகுதி என் பெயரை சுட்டும்.


இந்த மாதிரி சமயதிர்க்கேற்றவாறு ஒரு நகைசுவையோ அல்லது குட்டி கதைகளோ சொன்னால் பெண்களின் மனதை சிறிது சிறிதாக வெல்லலாம்..! :-)

இந்த குட்டி கதைக்கு பிறகு...அதை படித்து அவள் ஆச்சிரியப்பட்டு என்னிடம் பேச ஆரம்பித்த பிறகு புகைப்படங்கள் பரிமாறிக்கொண்டோம்...

எனக்கு சாபமா அல்லது கேடா என்று தெரியவில்லை...எனக்கு அமையும் பெண்கலேல்லாமே 25க்கு குறைந்தே வந்து தொலைக்கிறார்கள்....இவளுக்கு 23என்றாள்...! கேம்பஸில் வந்தேன் என்றாள். வாங்க போங்கலாம் வேண்டாம் என்றவள் இப்போது வாட போடா என்கிறாள்..! அலைபேசி என்னை கேட்டிருக்கிறேன் நாம் இன்னும் சிறிது பழகிய பிறகு பார்க்கலாம் என்றாள். அலைபேசி என்னை வாங்காமல் இருப்பதே நல்லது என நினைக்கிறேன். என் இசை நாயகிக்கு சங்கதி தெரிந்தால் கொன்று போட்டுவிடுவாள். :-(


பெரிய பெரிய சந்தோஷங்களை தேடி என் சந்தோஷத்தை தொலைக்காமல் இது போன்ற குட்டி குட்டி கதைகளிலும் நகைசுவையிலும் அமையும் இந்த சின்ன சின்ன சந்தோஷங்களே என்னை மேலும் மேலும் இன்புற்றவனாக ஆக்குகின்றது..!

:-) :-) :-)
சந்தோஷமாக இருக்கிறேன் எப்பொழுதும் போல...
காற்று அடங்கி சரியும் காற்றாடி போல...
காற்று இறங்கி என் உடல் மண் மீது சாயும்வரை..!

திங்கள், 25 பிப்ரவரி, 2013

கனவுகள் விற்ப்பனைக்கு (பாகம் 2)


இன்னைக்கி கண்டிப்பா இந்த ரெகார்டிங் முடிச்சே ஆகணும்னு வேகமா ரெகார்டிங் தியேட்டர் பக்கம் போனா அங்க செல்வா செம்ம பிஸியா வேற ஒரு ரெகார்டிங் வேலைல இருக்கான்...இவங்களோட இதே பொழப்பா போச்சுன்னு கம்போசிங் ரூம்க்கு போற வழில ஒரு பெரிய வீணை ஒன்னு..இன்னைக்கி வேலை முடியலேன்னா கையில காசு கிடைக்கதுன்க்ரா டென்ஷன் வேற..அதுல வீணை எப்டி பெருசா தெரியும் எனக்கு? தாண்டி போயி கம்போசிங் ரூம் கதவை திறக்க போறப்போ அறிவிருக்கா உனக்குன்னு ஒரு குரல்....



ஆம்பள குரல இருந்த பொளேர்னு விட்டுட்டுதான் பேசியிருப்பேன்..ஆனா கேட்டது ஒரு பொண்ணு. திகைச்சி போயிட்டேன்...என்ன எதுன்னு புரியிறதுக்கு முன்னமே எகிறிட்டா அவ...வீணை தாண்டினது குத்தமாம். வீணை அவளோடது அப்டீங்க்றதும், சர்வதேச கச்சேரிகள் பண்ணியிருக்கானும் இங்க ஒரு ரெகார்டிங்காக வந்திருக்கானுலாம் எனக்கெப்படி தெரியும்..நானும் 2 , 3 வாட்டி சாரி சொல்லி பாத்துட்டேன்...புது ரேடியோ மாதிரி அதே வால்யும். இப்போ என்னங்க பண்ணனும்? தாண்டிட்டேன். தப்புதான். மன்னிப்பும் கேட்டுட்டேன். இதுக்கு மேல என்ன பண்ணனும்னு இப்போ சத்தம் போடறீங்கன்னு கேட்ட பிறகுதான் கொஞ்சம் சத்தம் குறைஞ்சது அவகிட்ட....



இதுக்குள்ள செல்வா நம்ம ரகு(அவன்தான் வயசு கம்மியானவன் அந்த தியேட்டர்ல. டி வாங்க சாப்பாடு வாங்கனு அவனுக்கு வேலை அங்க) எல்லாம் கூடிட்டாங்க...கூடி மேடம் விட்ருங்க மேடம் அவர் தெரியாம பண்ணிடார்னு எனக்காக அவங்க வேற சாரி கேக்க அப்டியே முறைச்சி பாத்துட்டே அவளோட ரெகார்டிங் டைம் கேட்டுட்டு கிளம்பிட்ட.....அவ கிளம்பின உடனே செல்வாவும் ரகுவும் மத்த பசங்களும் ஏன்னே இப்டி காலையிலேயே கடையை சூடேத்தி விட்டேன்னு கலாய்க்க ஒழுங்கா என்னோட வேலையை எனக்கு முடிச்சி குடு செல்வா அப்டின்னு செல்வாட்ட சொல்லி வேலையை ஆரம்பிக்க சொல்லி, ரகுட்ட டி சொன்னேன்...



அன்னைக்கி 2 மணிநேரம் ரெகார்டிங் செஞ்சிட்டு செல்வா வேற வேலைக்கி தாவிட்டான்..நா என்னோட வேலையை பாக்க கிளம்பிட்டேன்.....

அடுத்த நாள் பாக்கி வேலையை முடிக்க கிளம்பிட்டேன்...நம்ம ரேடியோ ஜாக்கி சுசித்ராதான் டப்பிங் குடுக்க பேசியிருந்தேன்...அந்த இந்தான்னு வேலை முடிஞ்சா பிறகு பேசின அமௌண்ட் 4500 செட்டில் பண்ணா அந்தம்மா குதிக்க ஆரம்பிச்சிட்டா...எனக்கு பேசினது 5000 இப்போ 4500 தந்தா என்ன அர்த்தம்னு....அய்யோ ஐயப்பானு நெனைச்சிக்கிட்டேன்...சபரி காரன் கிடையாது...இது என்கூட தான் என் கம்பெனில வொர்கிங் பார்ட்னர் வேலை பாக்குது...அவன் பண்ண வேலை. அன்னைக்கி பாத்து கைல காசு வேற இல்ல...ரெகார்டிங் தியேட்டர்ல எவன்ட்டையும் ஐநூறு இல்ல...கரெக்டா நேத்து சண்ட போட்ட பொண்ணு வர்றா....



ரகுகிட்ட சொன்னேனே டேய் தம்பி எனக்கு இப்போ காசு வேணும்..அந்த பொண்ணுகிட்ட இருந்தா வாங்கி குடுடா...ஆனா எனக்குன்னு கேக்காத தரமாட்டானு ஐடியா வேற குடுதனுப்பினேன்..ரகு சின்ன பையன்.. யார்னாலும் அவன பாத்தா ஒரு சிரிப்போட பேச ஆரம்பிக்கிற முகம்...கடை நிலை ஊழியர்கள் எல்லாமே அப்டித்தான கஷ்டத்த மனசுல வைச்சாலும் சிரிப்பா உதட்டுல வைச்சிருப்பாங்க...


ரகு போயி அவகிட்ட கேட்ட உடனே காசு குடுத்தா...மடையன் நேரா வந்து அவ பாக்கும்போதே என் கைல காச திணிச்சி இந்தான்னான்னு சொல்லிட்டு அப்பீட் ஆகிட்டான்...எனக்கு மிர்ச்சி சுசிய இங்கிருந்து கிளப்பணும்...அதனால காச கைல குடுத்து கிளப்பி விட்டேன். இனி உன் விளம்பர படங்களுக்கு டப்பிங் பேச மாட்டேனு சவுண்ட் விட்டுடே போச்சு நம்ம சுச்சி...எல்லாம் முடிச்சிட்டு நிமிர்ந்து பாத்தா இவ வைச்ச கண்ணு வாங்காம என்னையே பாத்துகிட்டு நிக்கிறா(முறைச்சிதான்)....இந்த சண்டாள பய ரகு கரெக்டா டியோட வந்து நிக்கிறான்...நா ஒன்னு எடுத்துக்கிட்டேன் இப்போ ஸ்டூடியோ வெளில நானும் அவளும் நிக்கிறதால ரகு அவட்ட டி கிளாஸ் நீட்ட அவ வேண்டாம்னா...மாமி மெஸ்ல வாங்கினதுதான் பரவால குடிங்க அப்டினேன்...ரகு இவன என்னடா பண்றதுங்கற தோரணைல என்னை ஒரு பார்வை பாக்க அவ டீயை எடுத்துகிட்டா...


கடன் பட்டார் நெஞ்சம் போல கலங்கலைனாலும் கொஞ்சம் அசிங்கமா இருந்தது, தெரியாதவங்கிட்ட அதுவும் முதல் சந்திப்பே சண்டை போட்டவங்கட்ட, கடன் வாங்கினது..சமாளிக்கனுமே அதனால பேசலாம்னு முடிவு பண்ணேன்...வேலை டென்சன்ல அவள சரியா பாக்கல...யாத்தி என்ன அழகா இருக்கா அப்டின்னு தோணிச்சி முதல் முறையா அவகிட்ட பேசணும்னு யோசிச்சப்போ...பொண்ணு சான்சே இல்ல...சக்க பிகர்....அதாவது குடும்ப குத்துவிளக்குனு சொல்வோமே அந்த மாதிரி...பெயர் என்னனு கேட்டேன்...காய்திரினா....அப்டியே பேச ஆரம்பிச்சோம்...ஸ்டெல்லாமெரில படிச்சதும் திருவாரூர் பூர்விகம்னும் பலகோடி ரூவா சொத்தும் வீடும் நம்ம கபாலி பேட்டைல (மயிலாப்பூர்) இருக்கும்னு தெரிய வந்தது....இது வரைக்கும் எந்த புள்ளைட்ட பேசும்போதும் ஒரு குறுகுறுப்பு வந்ததில்ல...என்ன ஊர் பக்கம் சண்டியன் தோரணைல அலைஞ்சதால ஒருத்தியும் பாக்க மாடளுக..என்ன எங்க தேவமாரு புள்ளைங்க மட்டும் எரியகுள்ள சண்டைல நம்ம பேரு மாட்டும் போது சிரிச்சு கிண்டல் பண்ணிட்டு போவாள்க...சுத்தி முத்தி தேடினா ஒரே கிளைல வந்து நிப்பாள்க....கொண்டயன்கொட்டார் கிளைல அம்மா கிளைலையே பொண்ணு கட்டலாம்னு கேள்வி பட்டதுல இருந்தே அவங்கள தேவமாருனே நாங்க சொல்ல மாட்டோம்...கூறுகெட்ட கூதியுள்ளைக....அம்மா கிளைல கெட்டுனா தங்கச்சி முறைல...அப்புறம் மொட்டைகுண்டி பயகளுக்கும் நமக்குமென்ன வித்தியாசம்னு ஒரு வெறுப்புதான்....ஆனா காயத்ரிட்ட பேசும்போது ஒரு நல்ல பீல் மனசுக்குள்ள...சாதரணமா நம்ம பக்கத்துக வீடுகாறன்கட்ட பேசற மாதிரி பேச ஆரம்பிச்சிட்டோம் அரைமணி நேரத்துக்குள்ள....எனக்குனா ஆச்சிர்யம் ....ரகுவும் செல்வாவும் ஏதோ பேசி சிரிசிக்கிடானுங்க....அப்புறம் அவளோட டீடைல் தெரிஞ்சது..பெரிய பெரிய கர்நாடக இசை ஜாம்பவன்களோட இசை கச்சேரி செஞ்சிருக்கானும், இசைதான் மூச்சுனும்,வீணை மட்டுமே தன்னோட காதலன்னும் சொன்னா....காமக் கண் கொண்டு பாக்காம முதல் முதலா ஒரு பெண் சிநேகம்...பெருசா மனசுக்குள்ள பட்டாம்பூச்சி பறக்கலத்தான்...ஆனாலும் பேசிட்டே இருக்கணும்னு தோன வைச்ச பொண்ணு.....





ஞாயிறு, 8 ஜூலை, 2012

புகை..!


எனக்கு நினைவு தெரிய வரும்பொழுது நான் ரசித்து உள்வாங்கிய புகை நிலக்கரி ரயில் எஞ்சினில் இருந்து வரும் கரும்புகை. ஏனோ அந்த மனமும் அந்த புகையும் சுவாசித்தாலே ஒரு சந்தோசம் பிரதிபலிக்கும்.பின்பு சிறிது வளர்ந்த பிறகு அம்மாவுடன் பேசிக் கொண்டிருக்கையில் அவர்களுக்கும் என்னைப் போலவே கரி எஞ்சினில் வரும் புகை பிடிக்கும் என தெரியவந்தது.

அப்பாவிற்கு புகைக்கும் பழக்கம் இருந்தது. சிறு வயதில் அப்பா வீட்டிலேயே புகைப்பார். அப்பா காலைகடன் முடித்து வந்த பிறகு அடுத்ததாக யாரவது அந்த கழிப்பறையை பயன்படுத்தும் போது அங்கு முழுக்க முழுக்க சிகரெட் புகை படர்ந்திருக்கும். ஆனாலும் புகை பிடிப்பது தவறு என்றும் அது பெரியவர்கள் செய்ய வேண்டிய காரியம் என்றும் பார்த்து கற்றுக் கொண்டோம் நானும் அக்காளும்.

இயல்பிலேயே சிறுவர்களுக்கு பெரியவர்கள் போல வாழ வேண்டும் ,அவர்கள் செய்யும் செய்கைகளை நானும் செய்ய வேண்டும் என்ற ஒரு எண்ணம் வரும். அது எங்களையும் தொற்றிக் கொண்டது. அக்காளும் நானும் அப்பா போல புகைத்து பார்க்க வேண்டும் என்று முடிவெடுத்த போது எனக்கு நான்கு வயது. அக்காளுக்கு ஆறு வயது. அப்பொழுது சிசர்ஸ்..ப்ரீக்லே வகை சிகரெட்டுகள் சற்று அதிகம் விற்ற பிராண்டுகள். அப்பா அப்போது சிசர்ஸ் தான் பிடிப்பார்.

அப்பொழுது பொழுது போக்க பெரிய விஷயங்களெல்லாம் கிடையாத எண்பதுகளின் ஆரம்பம். ஆல் இந்திய ரேடியோ கூட சில மணித்துளிகள் செய்தியும் சில திரைப் பாடல்களுடன் நிகழ்ச்சியை முடித்துக் கொள்வார்கள். வீட்டு பெண்கள் பெரும்பாலும் புரணி பேசியே காலம் களிப்பர். அம்மாவிற்கு அடுத்தவர் பற்றி பேச பிடிக்காத காரணத்தால் பக்கத்துக்கு வீட்டுகாரர்களுடன் பழகவே மாட்டார். வானொலி கேட்ட பிறகு புத்தகம் படிக்கவோ அல்லது படுத்துரன்கவோ செய்வார் பெரும்பாலும். குழந்தைகள் நாங்கள் எப்பொழுதும் தெருவினில் திரிவோம்.ஆதலால் அம்மாவிடம் இருந்து பெரிய கண்காணிப்பு எங்களுக்கு இல்லாத காரணத்தால் புகை திட்டம் சற்று தைரியத்தோடு ஆரம்பித்த்தது.

அது ஒரு செவ்வாய் அல்லது புதன்கிழைமை என நினைக்கிறேன். அப்பா பயன்படுத்தி மீதி வைத்திருந்த பெட்டியிலுள்ள சிகரெட்டுகளில் ஒரு முழு சிகரெட் எடுத்துக் கொண்டு நானும் அக்காளும் வீடிற்கு பின்புறம் உள்ள தோட்டத்திற்கு சென்றோம். அப்பா வரக்கூடாதே என்ற பயமும் சக தோழர்கள் பார்த்தால் போட்டு குடுத்து விடுவார்களே என்ற பயம் வேறு புரட்டி எடுத்தது.சிகரெட்டை அக்காள் வாயில் ஸ்டைலாக பிடித்துக்கொள்ள நான் பற்ற வைத்தேன். அப்போது பில்டர் சிகரெட் புழக்கத்திற்கு வராத நேரம். புகை நேராக நுரையீரலுக்கு இறங்கும். பற்ற வைத்த உடன் அக்க ஒரே இழு இழுத்து விட்டாள். கதறி இருமிக் கொண்டே அழுகிறாள் தொண்டை எரிச்சலால். ஆனாலும் எனக்கு ஆர்வம் விட்டு போகவில்லை. வாங்கி நானும் ஒரு இழுப்பு புகையை இழுத்தேன்....நெஞ்சாங்கூடு எரிந்தது போல இருந்தது...இருமிய இருமலில் பார்வை வரவில்லை சில நொடிகளுக்கு...கண்களில் இருந்து நீர் கொட்டுகிறது...இருந்தாலும் சில நொடிகள் கழித்து சிரித்துக் கொண்டே அழுகிறோம் நானும் அக்காளும்.

சரியாக அப்பா தெருவில் வந்து வீட்டிற்க்கு முன்னே உள்ள கதவை திறந்து சைக்கிளை உள்ளே ஏற்றிக் கொண்டிருக்கிறார். என் கையில் பற்ற வைத்த சிகரெட். என்ன செய்வதென்று தெரியவில்லை. கண்ணுக்கு புலப் படுகிற பகுதியில் எறிந்தால் கண்டிப்பா அப்பா கண்டுபிடித்து விடுவார். சமயோசிதமாக சட சடவென்று அக்கா மண்ணில் சிறிய குழி பறித்து சிகரெட்டை குழியுனில் போட்டு மூடிவிட்டாள்.வாயில் அந்த சிகரெட் மனம் வருமே என்பதெல்லாம் அப்பொழுது தெரியாது...ஆனாலும் அப்பா வீடிற்கு வந்துடன் ஒரு சிகரெட் பற்றவைத்ததால் நாங்கள் தப்பித்தோம். இன்றும் அக்காவை சந்திக்க வாய்ப்பு கிடைக்கும்போது இந்நிகழ்வை அசைபோட்டு சிரித்துக் கொள்வோம்.

அப்பா பெரும்பாலும் என்னை கடைக்கனுப்புவார் சிகரெட் வாங்கிவரசொல்லி. அப்படி செல்லும் பொழுதெல்லாம் சிகரெட் போக மீதம் உள்ள காசினில் ஒரு ஐம்பது பைசா பர்பி (அப்பொழுது அதற்க்கு பெயர் பால்கோவ) வாங்கிக் கொள்வேன். அப்பா ஒன்றும் சொல்ல மாட்டார். இதற்காகவே கடைக்கு எப்பொழுதும் நானே செல்வேன்.பல விஷயங்களில் அப்பா போல பெரியவனான பிறகு வர வேண்டும் என்று எண்ணிய எண்ணங்களில் ஏனோ சிகரெட் பிடிக்க வேண்டும் என்று தோணவே இல்லை.

பின்பு அதுபற்றியெல்லாம் மறந்து போக கூடிய பருவ வயதிற்கு வந்த பிறகு பார்வைகள் மாறிப்போனது பார்க்கின்ற விசயங்களில்.நண்பர்களெல்லாம் புகைக்க கற்றுக் கொள்ள பழகியிருந்தனர். ஆனால் நான் அதில் பெரிதாக ஈடுபாடு காணவில்லை. ஆனால் குடிக்க பழகியிருந்தேன் என்னுடைய எட்டாம் வகுப்பில். பத்தாம் வகுப்பில் நண்பர்கள் கேலி செய்தனர்..புகைக்காமல் இருப்பதற்காக....சரி குடிப்பது எப்படி என கற்றுக்கொடுத்த எனக்க இந்த சில்வண்டுகள் சவால் இடுகின்றன என்ற நெனைப்பில் ஒரு வில்ஸ் வாங்கி பற்ற வைத்தேன் முதன்முதலாக...இதற்க்கு முன் புகைத்ததில்லை என்றாலும் குமார் மாமாவின் நண்பர்கள் எப்படி புகைக்க வேண்டும் theoritical class எடுத்திருந்தனர். ஆதலால் மற்றவர்கள் போல புகையை உள்ளிழுத்து இருமி கற்றுக்குட்டி என காமிக்காமல்...புகையை உள்ளிழுத்து வாய்க்குள் வைத்துகொண்டு ஆனால் கன்னம் உப்பாமல் புகை உள்ளிழுத்து விடுவதை போலவே வெளியிட்டேன்...நண்பர் கூட்டம் வாய் பிளந்தது...மீண்டும் கூட்டத்தில் பெரிய பையன் அந்தஸ்தை பிடித்தேன்..அவர்களுக்கெல்லாம் ஆச்சரியம் என்னவென்றால் எப்படி அவர்களுக்கு தெரியாமல் அவர்களுக்கு முன்னமே நான் புகைக்க கற்றுக் கொண்டேன் என்பதுதான்.(நீங்கலாம் தின்னைய பிடிச்சு நடக்குபோதே நான் சு.....யை பிடிச்சு நடந்தவண்டா என்ற வசனத்தில் அப்படி ஒரு இமேஜ் உருவாகி விட்டது )


உண்மையில் புகையை ஆழ உள்ளிழுத்து அந்த புகையை அப்படியே நுரையிரல் முழுவதும் நிரப்பி வைத்து சில நொடிகள் கழித்து வெளியிடும் போது சில நொடிகள் கண்கள் சொருகி தலை லேசாக கிர்ரடித்து மீண்டு சமநிலைக்கு வரும் இந்த புகை இன்பத்தை நான் கல்லூரி முடித்த பின்பே உணர பழகியிருந்தேன். மேலும் கல்லூரி இறுதி வரையிலும் தவறாமல் உடற்பயிற்சிக் கூடத்திற்கு போனதால் உடல் மீது அலாதி கவனம் வைத்திருந்தேன். அதற்கேற்ற வாறு அகலமான புஜங்களும் சற்றே பெரிய சதுர மார்பும் கொண்டிருந்த நேரம். பசும்பொன் உடற்பயிற்சி கூடத்தில் உடன் பயிற்சி செய்யும் நண்பர் கூட்டம் தட்டு கெட்டவன் என செல்லமாக அழைப்பர்.

புகையின் இன்பம் உணர ஆரம்பித்த பொழுது சென்னை வந்துவிட்டேன் வேலைக்காக. ஒரு முன்னணி வாகன உற்பத்தி நிறுவனத்தில் வேலை. வேலை இடைவேளையில் ஒரு தம் அடித்துவிட்டு வேலை செய்வது சற்று கெத்தாகவும் சற்று பெரிய ஆள் என்பதைபோலவும் உணரவைத்தது. மேலும் புகை பழக்கத்தால் ஒரு பெரிய நண்பர் கூடம் உருவானது அங்கு.

பின்பு மெதுவாக புகையினில் ருசி தேட ஆரம்பித்தது. வித விதமான சிகரெட் பிரண்டுகளை சுவைக்க பழகி இருந்தேன். மால்பரோ லைட்ஸ் திருப்பில் பைவ்..கிங் எட்வார்டு, கிளாச்சிக் மெந்தால், கிளாசிக் மைல்டு, இன்னும் பல சுவைகளில் புகை பிடித்தேன். இதில் சிகார் வேறு பின்பு சேர்ந்து கொண்டது..அதிலும் ஒரு சிகார் 90 ரூபாய்க்கு வாங்கி புகைப்பேன்.அதில் ஸ்ட்ராபெரி ப்லேவர்களும் ஒயின் பிலேவரும் எனக்கு பிடித்தவை. சிவந்திருந்த உதடு சிறிது சிறிதாக கருக்க ஆரம்பித்திருந்தது. ஊருக்கு போகும்போளுதேல்லாம் அம்மா கேட்க்கும் முக்கிய கேள்விகளில் உதடு ஏன்டா இப்டி கருத்து கிடக்கு என்பதும் ஒன்றானது.

இந்த நேரத்தில்தான் ஜிஷா என்னை விட்டு பிரிந்து சென்றாள்...அப்பொழுதுதான் கஞ்சாவை சுவைக்க கற்றுக் கொள்ள நேர்ந்தது...பின்பு அதிலேயே மிதக்க ஆரம்பித்தேன் சிறிதுகாலம். பின்பு தகவல் தொழில்துறையில் வந்ததால் ஆறாம் விரலாய் மாறிப் போனது சிகரெட்.

பின்பு வாழ்வில் வந்த அத்தனை பெண்களும் தங்களுக்கு என்னிடம் பிடிக்காத விஷயமாக சொன்னது இந்த புகைப் பழக்கத்தை.

வீட்டில் யாருமற்ற சமயம் வர சொல்லும் லாவண்யா கூட சிகரெட் பிடிச்சிட்டு வராதடா வீடு முழுக்க சிகரெட் ஸ்மெல் தெரியுமா என படுக்கையில் அவளுடன் இருக்குபோழுது தலைகோதி சொன்னாள்.

சற்று விதிவிலக்கு என் இசைநாயகி. குறைசிக்கோடா என மட்டும் சொல்வாலோயிய நிறுத்து, பிடிக்கல போன்ற வார்த்தைகள் அவளிடம் வராது. ஆனால் அவளை பார்க்க போகிறேன் என்றால் அதற்க்கு மூன்று மணிநேரதிகும் மேலாக புகைப்பதை நிறுத்திவிட்டுதான் அவளை சந்திப்பேன்.
புகைப்பதில் உள்ள ஒரு மந்திர விஷயம் என்னவென்றால் ...கன நேரத்தில் சிறு புன்னகையோடு ஒரு நட்பு உருவாக காரணமாகிவிடும்.கடும்பனிப் பொளிவிர்க்கிடையில் அமெரிக்கா சென்று இறங்கிய பொழுது ஒரு டெர்மினலில் இருந்து இன்னொரு டெர்மினலுக்கு ரயிலில் செல்ல வேண்டும். அப்படி செல்ல காத்திருக்கும்பொழுது கடும் குளிர். (குளிருடை போர்த்தியும் கூட)
ரயில் நிலையத்தை சுத்தபடுத்தும் ஒரு கறுப்பின தோழனும் ரயிலுக்காக காத்திருந்த சில வெள்ளையரையும் தவிர அங்கு யாரும் இல்லை. எனக்கு வெள்ளையரிடத்தில் பேச பிடிக்கவில்லை(தாழ்வுமனபான்மையாகவும் கூட இருக்கலாம்) கறுப்பின தோழனிடம் ஒரு சிகரெட் வேண்டும் என்றேன்.சிரித்தபடியே கொடுத்து விட்டு பற்ற வைத்தபடியே நீ தென்னமெரிக்க நாட்டை சேர்ந்தவனா என்றான். இல்லை இந்தியன் என்றேன். அவனும் பற்ற வைத்துக் கொண்டான். சிறிது பேசிய பிறகு நான் போவதற்கான ரயில் வந்தது. எனக்கு விளக்கமாக எங்கு இறங்க வேண்டும் என்று சொல்லி அனுப்பினான். பின்பு அமெரிக்காவும் அமெரிக்கர்களும் பரிச்சயமான பொழுது புகைபழக்கதால் கம்பனியின் மிகபெரிய பொருப்பிலுள்ளவர்களிடம் கூட மிக எளிமையாக ஒரு அறிமுகம் கிடைக்க உதவியது.

இவ்வளவு தூரம் புகையும் நானும் பின்னிப்னைதிருந்தாலும் நான் புகைக்கு அடிமையல்ல என்பதை என் உள்மனம் சொல்லிபடியே இருந்தது. அதற்கேட்ட்ரவாறு சத்தியசோதனை செய்ய சில நிர்பந்தங்கள் நேர்ந்த பொழுது சிலகாலம் புகைக்காமல் இருந்தேன்..ஆனால் அவையெல்லாம் ஆறு மாதங்களில் முடிவுக்கு வந்தது. உன்னால் புகைக்காமல் ஒரு மணி நேரம் இருக்க முடிந்தாலே நீ புகைக்கு அடிமையில்லை என ஒரு மருத்துவ அறிக்கை மேற்க்கொள்காட்டியது நினைவுக்கு வந்து தெம்புதந்தது. ஆயினும் சிலசமயம் நம்மால் நிறுத்த முடியாதோ என ஒரு அச்ச உணர்விற்கு கொண்டுசெல்லும் நண்பர்கள் புகையை நிறுத்த முயன்று தோற்ற கதையை கேட்க்கும்பொழுது.


இப்படியான ஒரு நாளின் மாலைப் பொழுதில் ஏதோ ஒரு காரணத்தினால் மனம் சோர்வுற்றிருந்த பொளுநிதில் அடுத்தடுத்ததாக மூன்று சிகரெட்டுகள் பிடித்து விட்டிருந்தேன்...நான்காவது சிகரெட்டை பிடிக்க ஆரம்பித்த பொழுது மனதிற்குள் எழுந்த கேள்வி எதற்க்காக இதை புகைக்கிறேன்?என்ன கிடைத்தது இந்த புகையினால்? எந்த கிக்குகாக பிடிக்க ஆரம்பித்தேனோ..அதெல்லாம் ஒரு மாத புகைப்புக்கு பின் காணாமல் போனது...அதையும் மீறி எதற்காக இதை பிடிக்கிறேன் என எண்ணம் ஓடிக்கொண்டே இருக்க...பிடித்துக் கொண்டிருந்த சிகரெட்டை தூக்கி தூர வீசினேன். அதன்பின்பு ஒரே ஒரு சிகரெட் மட்டும் என் காரினில் வைத்திருந்தேன். ஒரு வாரத்திற்கு மட்டும் சிறிது அந்த புகை எண்ணம் வரும்போது காருக்கு சென்று வைத்திருக்கும் சிகரெட்டை ஒருமுறை முகர்ந்து பார்ப்பேன். அப்டியே திரும்ப என் இருக்கைக்கு வந்துவிடுவேன். பதினைந்துனாட்க்களுக்கு பிறகு அந்த மிச்ச ஒரு சிகரெட்டையும் வீசிவிட்டேன். இன்றோடு ஒன்றரை வருடம் ஆகிவிட்டது நான் புகைப்பதை நிறுத்தி. 21 வயதில் ஆரம்பித்து 32 வயது வரை பிடித்திருக்கிறேன். இதுவே சற்று அதிகம் என தோனுகிறது. இன்னொரு முறை எனக்கு சிகரெட் ஆசை வருகிறதென்றால் அது கண்டிப்பாக என்னுடைய 52ஆவது வயதில்தான் என முடிவெடுத்திருக்கிறேன். :-) ஆனால் அப்பொழுது அப்படி ஒரு ஆசை வருமா என்பது சந்தேகமே. இப்பொழுதே புகைபிடிப்பவர்களை கடந்து செல்கையில் அந்த புகையை சுவாசித்தாலே எனக்கு இருமல் வருகிறது. :-)

என் கூட இருந்து என்னை கவனிக்கும் அலுவலக நண்பர்கள் மற்றும் சக அலுவலர்கள் கூட வியப்போடு எப்படி முடிந்தது உங்களால் என கேட்க்கிறார்கள். வியப்படைய ஒன்றுமில்லை....ஏனென்றால் புகை எனக்கு அடிமையாய் இருந்ததே தவிர நான் அதற்க்கு அடிமை இல்லை.
இதை மனதில் நிறுத்திக்கி கொள்ளுங்கள் என்றேன்..வரிகளை சிலாகித்து கூறி விட்டு மற்றுமொரு தம் போட கிளம்பி விட்டார்கள் சக தோழர்கள். :-)

வியாழன், 24 மே, 2012

கனவுகள் விற்பனைக்கு ..! :) :) (பாகம்-1 )

சித்தனாவது போல ஒரு கனவு. வரக்கூடாத கனவல்ல அது..! அதிகாலைக் கனவு பலிக்காது என்ற கனவுபலன் நினைவோடு எழுந்து பார்த்தால் மணி எட்டரை..! என் பெயர் சக்தி. கற்பனையில் நினைப்பதை திரையில் கொண்டு வரும் ஒரு விளம்பர பட இயக்குனர் நான். பள்ளி நாட்களில் கற்பனைகளை பற்றிய ஒரு சிந்தனை கூட அற்று போயிருந்தேன் என்பதை இப்பொழுது நினைத்து பார்த்தால் சற்று விந்தயாகத்தான் இருக்கிறது..! இப்பொழுது கற்பனை பட்டறையில் வேலை. எனக்கென்று வேலை நேரம் கிடையாது. மனதும் உடலும் ஒரு நிலையில் இருக்கும் பொழுதெலாம் எனக்கு அது வேலை நேரம் தான். தென்னகத்தை சேர்ந்தவன் என்பதால், அதிலும் வீரம் பழகிய இனத்தைச் சேர்ந்தவன் என்பதால் இனப்பற்று ஊட்டப்பட்டு இருந்தேன் பள்ளி நாட்களில்.! அதலால் கனவு கற்பனை என்பதெல்லாம் வெள்ளித்திரையில் காண்பதோடு மட்டுமே முடிந்து போக கூடிய சங்கதி. நிஜத்தில் எனக்கு தெரிந்ததெல்லாம் ஹாக்கி விளையாட்டு மற்றும் முத்து ராமலிங்கத் தேவர். அந்த பள்ளி நாட்களில். கல்லூரி படிப்பு முடியும் தருவாயில் யதார்த்த வாழ்வின் பிடியில் வந்து விழுந்து சற்று தத்தளித்து பின்பு கரை சேருவதுதான் பெரும்பான்மையான தென்னகத்து இழைங்கர்களின் வாழ்வுப் பாதை. காரணம் ஒன்றும் பெரிதாக கிடையாது. மொழி அறிவு சற்று கம்மியாகவே இருக்கும் தென்னக மாணவர்களுக்கு. தமிழ் தோன்றிய முதல் மண் என்பதால் இயற்கையாகவே தென்னகத்து மக்கள் மற்றைய மொழிகளை ரசிப்பதில்லை. அதன் காரணமாகத்தான் இன்னும் பிரெஞ்சு ஹிந்தி ஸ்பானிசு போன்ற மொழிகளின் ஆதிக்கம் பழகவில்லை இந்த திராவிட பூமி. அதன் காரணமாகவே மற்றைய தமிழக பகுதி மாணவர்களுடன் போட்டி போட்டு வேலையை வெற்றி கொள்வதில்லை தென்னகத்து புலிக்குட்டிகள். இந்த புலிக்குட்டியும் அதில் ஒன்றென்பதால் நிறைய தத்தளித்தது அதன் வழியை தேடி கண்டு பிடிக்க..! பின்பு சிறுது காலம் உற்பத்தி துறையில் வேலை. ஆனால் மனதென்னவோ வேறொரு தேடுதல் தளத்தில் இயங்கிக் கொண்டிருந்தது.! என்ன தேடுகிறது என்பதை கண்டு முடிக்கும் பொழுது வாழ்வின் முக்கியமான நான்கு வருடங்களை இழந்திருந்தேன்.! யதார்த்த வாழ்வின் கடமைகள் என்னை பயமுறுத்திக் கொண்டிருக்கும் பொழுது எனது தந்தையை இழந்தேன். இந்த உலகில் யாரையும் நம்ப வேண்டாம் என்ற கடைசி வார்த்தையுடன் இவ்வுலகம் பிரிந்தார் என் தந்தை, தோல்வியை தழுவி விட்டோம் இவ்வாழ்வில் என்ற நீங்கா ரணத்துடன். பிடித்தம் அற்றுப் போனேன் வாழ்வின் மீது. ஆனாலும் வாழ வேண்டிய கட்டாயம். வேலையை காதலிக்க ஆரம்பித்தேன். காதல்??? மறந்தே போய்விட்டேன் இந்த தலைப்பை. எல்லார் வாழ்விலும் வந்து செல்லும் இந்த காதல் என் வாழ்விலும் ஒருதலை காதலாக வந்து சென்றது. என் கனவுகளுக்கும் கற்பனைகளுக்கும் சிறிய வித்தாக இந்த ஒரு தலை காதல்கல்தாம் காரணம் என எண்ணுகிறேன் இப்பொழுது. :) இன்றைக்கு ஒரு முக்கியமான ரீ ரெகார்டிங் இருக்கிறது. வேலையை முடித்து விட்டு அடுத்த பாகத்தில் சந்திக்கிறேன்..! :)

திங்கள், 12 செப்டம்பர், 2011

சைக்கிள் காலங்கள்..!



சைக்கிள்..!
70 களின் மத்தியில் இருந்து 80பதின் இறுதி வரைக்கும் பிறந்தவர்களின் பருவ வயது காதல் இந்த சைக்கிள்.!
ஆனால் என்னுடைய காதல் அதுவல்ல..அடுத்த பதிவில் சொல்கிறேன் என்னுடைய காதல் எதுவென்று..

ஆனால் என்னுள் மறையாத பசுமையான சைக்கிள் காலங்கள் இன்னும் இருக்கின்றது..பொதுவாக இரண்டு மூன்று வயதில் மூன்று சக்கர சைக்கிள் கொஞ்சம் வசதியான குழந்தைகளுக்கு கிடைத்துவிடும்(அந்த காலத்தில்) அரசாங்க உத்யோகத்தில் என் தந்தைக்கு அவ்வளவு பணம் நிற்கவில்லை கைகளில். ஆக எனக்கு சைக்கிள் 7 வயதில்தான் அறிமுகம். ஆனால் சைக்கிள் பற்றிய கனவு உள்ளுக்குள் ஊற ஆரம்பித்தது மூன்று வயதில். அப்பா அலுவலகம் முடித்து இரவு வீடு வந்த உடன் என்னுடைய முதல் வேலை..அப்பாவுடைய சைக்கிளில் டைனமோ உயிர்பிக்கும் பொத்தானை அழுத்தி டைனமோவை சைக்கிள் டயரில் உராயவிட்டு பின் பெடல்களை வேகமாக சுற்றுவேன்...பளீரென எறியும் முன் விளக்குகளை பார்க்கும்போது பரவசம் பரவும் அவ்வயதில்.

மண்ணெண்ணெய் ஊற்றி திரியிட்டு தீ கொளுத்தி கொள்ளும் வகை முன் விளக்குகளும் அப்பொழுது பார்த்திருக்கிறேன். சுவாரசியமான தகவல் சொல்லவா? அப்பொழுது முன்விளக்குகள் பொருத்தாத சைக்கிள்களை போக்குவரத்து காவலர்கள் பிடித்து அபராதம் போட்டு விடுவார்கள். மேலும் சைக்கிள்கள் நேருக்கு நேர் மோதி கொள்ளும் சம்பவங்கள் சாதரணமாக நடக்கும். இப்பொழுது சீரிசெல்லும் பைக்குகளை காணும்போது நம்மக்களின் சாலை அறிவு முன்னேறியிருப்பதை அறிய முடிகிறது.

ஒரு மணி நேரத்திற்கு 50 பைசா என எடுத்தேன் என் முதல் சைக்கிளை. பெரிதாக யாருடைய துணையுமின்றி இரண்டே நாட்களில் கற்றுக் கொண்டேன். இறக்கை முளைத்ததை போல உணர்த்த தருணம் அது. குறைந்தது இரண்டு மணிநேரம் சைக்கிள் ஒட்டவில்லை என்றால் கை கால் ஓடாது என்னும் நிலைக்கு போய்விட்டேன். இப்பொழுது போல அந்த காலத்தில் வாகன நெரிசல் கிடையாது என்பதால்..சாயந்திர நேரத்தில் சக நண்பர்களுடன் பந்தயம் வைத்து கொண்டு வேகமாக வண்டியோட்டியாக வந்தது இன்னும் பசுமையாக மனதினில். ஒரு பெரிய கல்லை போட்டு வேகமாக வந்து அதன்மீதேறி பரந்த படி சைக்கிளில் தாவுவது ஒரு சாகசம். தவறி விழுந்து இடுப்பில் அடிபட்டு ரத்தகளறியாக வீடு சென்றதும் நினைவிற்குள் வருகிறது..!

பின்பு சடாரென ராணுவ பள்ளிக்கு சென்றதால் சைக்கிள் சாகசங்கள் முடிவுக்கு வந்தது. ஆனால் அவை நெடு நாட்கள் நீடிக்கவில்லை. நான்காண்டுகளில் அப்பள்ளியை விட்டு வெளியேறி மீண்டும் நெல்லைக்கு வந்த பொழுது சைக்கிள் மீது ஒரு அன்பு மிஞ்சி இருந்தது. ஆனால் காதல் இல்லை. நெல்லையில் ஒரு பள்ளியில் சேர்ந்த இரண்டாவது நாள் அப்பா என்னைக் கூட்டிச் சென்ற இடம் ஒரு சைக்கிள் விற்பனை நிலையம். என்ன சைக்கிள் வேண்டும் என்ற பொழுது நான் சொன்னது BSA.SLR. கருப்பு வண்டி என்னுடையது.வண்டி வாங்கிக் கொண்டு வீடிற்கு வந்த உடனே பக்கத்துக்கு வீட்டு ரிட்டயர்டு போலிஸ் தாத்தா வந்தார். தினமும் சைக்கிளை எப்படி என்னை ஊற்றி துடைத்து வைக்க வேண்டும் என்று வகுப்பெடுத்தார். அந்தகாலத்து மனிதர்கள் சைக்கிளை துடைத்து வைப்பதை ஒரு கலையாகவே கொண்டிருந்தனர். முதல் இரண்டு நாட்கள் மட்டுமே துடைத்து வைத்தேன். பின்பு இது என்னுடைய சைக்கிள் என்ற மனநிலை மட்டும்தான் இருந்தது. அதை துடைத்து பராமரிக்க வேண்டும் என்பது மனதில் நிற்கவில்லை.

பதின்ம வயது என்பதால் மற்ற எந்த விஷயத்தையும் விட பெண்களே அதிமுக்கியமாக தெரிந்தனர். பள்ளி விட்டதும் ரோஹிணியை பின்தொடர்வதுதான் என் தலையாய பணி. பருவடையும் வரை சகஜமாக பேசிதிரிந்தவள்தான் இவள்.ராணுவப் பள்ளியில் இருந்து ஒவ்வொரு விடுமுறைக்கு வரும்பொழுதும் அவளுடன் கொஞ்சம் அதிகமாகவே நேரம் செலவழிப்பேன். ஆனால் நான் ஒரேடியாக இங்கு திரும்பி வரும்பொழுது அவளிடம் நிறைய மாற்றம். என்னை பார்த்த உடன் வரும் குறும்பான சிரிப்பை காணவில்லை. தலைகுனித்து செல்கிறாள். பெயர் சொல்லியளைத்தால் நிற்காமல் சென்று விட்டாள். பின்பு தொடங்கியதுதான் இந்த சைக்கிள் பின்தொடர்தல். பேசிக்கொள்ளவே மாட்டோம். சமயங்களில் சாலையில் ஆள் அரவமற்று இருந்தால் அவள் அருகே சென்று பேசுவேன். சமயங்களில் காதல் மொழி கூட சொல்வேன். தலைகுநிதவாறே அவள் சைக்கிளில் வந்து கொண்டிருப்பாள். முதலில் சற்று வேகமாக போக எண்ணினாள். நானும் அவள் வேகத்திற்கு ஈடுகொடுக்க...பின்பு வேகம் பற்றிய என்னத்தை கை விட்டாள்.

ஆனாலும் நான் அவளை தொடர்வதை சமயங்களில் சிறிதே புன்னகை செய்து ரசிப்பதாக தெரிவித்தாள். கனவினில் எல்லாம் அவள் மட்டுமே. முதன்முதலாக அவள் தாவணி கட்டிக் கொண்டு சிறப்பு பயிற்சி வகுப்பிற்கு ஒரு சனிக்கிழமை மாலை போகும் போது ஆள் அரவமற்ற சாலையில் வைத்து அவளில் இடுப்பை கிள்ளி விட்டேன். கண்கள் கலங்கிய படி சொன்னாள் இனி என் பின்னால் வராதே என்று. அதோடு அவள் என்னை பார்ப்பதை கூட தவிர்க்க ஆரம்பித்தாள். வலிகளோடு முடிந்து போன ஒரு முதல் காதலை உயிர் கொடுக்க முயன்று தோற்றது எனது BSA.SLR.

பின்பு பல பெண்களை காதல் தொல்லை கொடுக்க எனக்கு உற்ற தோழனாக என் SLR இருந்தாலும் ஓராண்டிற்குள்ளாகவே எனக்கு அப்பா TVS.CHAMP வாங்கிக் கொடுத்து விட்டார். அதே காலத்தில் தான் நம் பெண்கள் எல்லாம் SUNNY ஓட்ட ஆரம்பித்தனர். பிரச்சினை என்ன வென்றால்..CHAMPஐ விட SUNNY வேகமாக செல்லும். இந்த பெண்கள் வேறு வண்டியில் பையன்கள் துரத்தினால் இன்னும்வேகமாக செல்வார்கள். ஆனாலும் விடக் கூடாது என மனம் சொல்லி துரத்திய தேவதைகள் இரண்டு.

அதிலும் மென்மையான சித்ரா மேல் எனக்கு பைத்தியமே பிடித்து விட்டது. காமராஜ் மெட்ரிக் பள்ளியில் இருந்து அவள் கிளம்பிய உடன் நானும் அவளை பின்தொடர்வேன். எங்காவது ஜன நடமாட்டம் கம்மியான பகுதியில் அவள் வண்டியின் முன்சென்று நிறுத்தி அவளை சற்று நிலைகுலைய செய்து அவள் வண்டியின் சாவியை உருவி விடுவேன். பின்பு அவள் தலை குனித்து அழுத படியே நா TUTION போகணும் LATEஆ போன அம்மா திட்டுவாங்க சாவிய குடுங்க என்று கெஞ்சுவாள். என்னிடம் பேசு. உன் VOICE எவ்ளோ நல்ல இருக்கு தெரியுமா என்பேன்.(சற்று சைக்கோ தனமாக இருந்திருக்கிறேன் அப்பொழுது என நினைக்கிறேன்).

சில நாட்கள் இந்த கெஞ்சலும் அழுகையுமாக அவளுக்கு பொழுது போய்க்கொண்டிருந்தது. பின்பு சிலநாட்கள் சித்துவை(செல்லமா சித்ராவை அப்டிதான் கூப்பிடுவேன்) காணவில்லை. பின்பு ஒரு நாள் பள்ளிக்கு வந்திருக்கிறாள் என அவள் வகுப்பு நண்பர்கள் கொடுத்த தகவலின் படி அவள் வருகைக்காக காத்திருந்து பொழுது வந்தது அவளும் அவளுடன் ஒரு நடுத்தர வயதுடைய அழகிய பெண்ணும். சித்ராவின் அம்மா என அறிமுகபடுத்திக் கொண்டார்கள். எனக்கு கை காலெல்லாம் சற்று நடுங்க ஆரம்பித்து விட்டது. சித்ரா படிக்கனும்பா..பப்ளிக் பரீட்சை வேற நல்ல மார்க் எடுத்தாதான் நல்ல குரூப் கிடைக்கும். அவள இனி தொந்தரவு பண்ணாதப்பா. என்றார்கள். சாரி ஆண்டி என்றேன். அதோடு அவள் படிக்கட்டும் என்று விட்டு விட்டேன். பெட்ரோலுக்கு அதிகமாக காசு செலவழிக்கிறேன் என்றும் அதிவேகமாக வண்டி ஒட்டுகிறேன் என்றும் என் மீது பிராது கொடுக்க பட்டதால் மீண்டும் சைக்கிள் காலத்திற்கே வந்தேன். ஆனால் இப்பொழுது பெட்ரோலுக்கு ஈடாக கிடைத்த பாகெட் மணியை சேமிக்க ஆரம்பித்தேன். பின்பு தான் கரடி பானம்(BEER) என்னுடன் நட்பு பாராட்ட ஆரம்பித்தது.

எல்லாவற்றையும் வேடிக்கை பார்த்தவாறு சற்று நிறம் மங்கிப் போயிருந்தது என்னுடைய SLR. பெண்களை துரத்தும் பொழுது சங்கிலி கழண்டு போவதும், மழை நேரத்தில் அவசரமாக பெடல் போடும்போது காற்று இறங்குவதும் என என் SLR என்னை இம்சித்து கோபமேர்ப்படுதியிருக்கிறது. இருந்தாலும் என் உலகத்தில் எனக்கான மனிதர்களை வரிசை படுத்த முயன்றால் முதலில் வந்து நிற்கிறது என் SLR.

90களிலும் அதற்க்கு பின் வந்த சந்ததிகளும் எங்களைப்போல (70 களின் கடைசியிலிருந்து 90களின் பாதி வரையில்) சைக்கிள் காலங்கள் கொண்டவர்கள் குறைவே என்று நினைக்க தோன்றுகிறது இன்றைக்கு உள்ள வாகன நெருக்கடிகளும் குறுகிய சாலைகளும்.

வெள்ளி, 24 ஜூன், 2011

முக புத்தத்தில்(FACE BOOK) பதிந்த சில STATUS MESSAGES

காளைகளை அடக்குவது சவாலான விஷயம் தான்..(ஜல்லிக்கட்டில்)
மான்களை அடக்க முற்ப்பட்டு நான் கற்றுக் கொண்டது..! :) :)
.........................................................................................................

நள்ளிரவு நேரத்தில் அலைபேசியில் அழைத்து எங்கிருக்கிறாய் என்கிறாள்....

உனது இதயத்தில் என்றேன் சட்டென்று.....!
பதிலற்று அவள்...வெட்கத்தில் சிவந்த இரவு விடியலானது..! :) :)
..........................................................................................................

இப்போவே TICKET BOOK பண்ணுடா..அப்போதான் போனோமா ஜம்முனு கால் மேல கால் போட்டு படம் பாத்துட்டு
வந்துட்டே இருந்தோமான்னு இருக்கும் என்றாள்....

மெதுவாக அவள் பக்கம் திரும்பி, யார் கால் மேல யார் கால போட்டு என்றேன்? :( :(
முறைத்து பார்க்கிறாள்...
(26 ம் தேதி தனியா தான் படம் பாப்பேன்னு நினைக்கிறேன்)
.........................................................................................................

What's the best way to send frnds request to gals in FB???????(hardly thinking..!)
.........................................................................................................

நண்பர்களுடன் மது அருந்திக் கொண்டிருக்கும் போது அவளது அழைப்பு(அலைபேசியில்)..

நான் உன்னுடன் இப்பொழுது பேச விரும்பவில்லை என்றேன்...!

சற்று அதிர்ச்சியுடன் எதற்கு என்றாள்? :(

உன்னுடன் பேசுவதும் ஒரு K.F STRONG BEER அருந்துவதும் ஒன்றுதான் என்றேன்.
BEER அருந்திக் கொண்டே உன்னுடன் பேசினால் போதையின் உச்சத்திற்கு சென்று மயங்கிவிடுவேன்
என்றேன்.

வாய் இல்லேன்னா உன்ன நாய் தூக்கிட்டு போயிடும் என்றாள் சிரித்துக் கொண்டே. :) :)
........................................................................................................

பூஜை புனஸ்காரங்கள் மற்றும் விரதம் இருந்துதான் தேவதைகளின் அருள் பெற
முடியுமா என்ன???

உற்சாகமான,கள்ளம் இல்லா மனதிருந்தாலே போதுமே.! :)
தேவதைகளின் அருள் கிடைக்குமே?
கிடைத்தது எனக்கு..இன்று.
570 AC பேரூந்தில் அலுவலகம் சென்ற பொழுது..!
:) :)
....................................................................................................

சீரான விசையில் சென்று கொண்டிருக்கும் பொழுது..
இடறி விழுந்து சிதறிப் போகிறது மனது.
கடந்து போகும் தேவதைகள் விட்டுச் செல்லும் அதிர்வுகளால். காயம்பட்டு வெற்றிடங்கள் உருவாகி வெறுமை கொண்டது மனது.
சுவாசம் தடைபட்டு தவிக்கிறேன்..
இதயம் முழுவதும் வெற்றிடமாய் ..

இட்டு நிரப்ப காத்திருக்கிறாளோ எவளோ ஒருத்தி?? :)
வரம் கொடுப்பதும்.. வதம் செய்வதும்..
தேவதைகளுக்கு விளையாட்டாகிப் போவதேன்?
................................................................................................
..............................................................................................

எனது உயிரினும் மேலாக உன்னைக் காதலிக்கிறேன் எனும்போதும்
சரி என்று ஒற்றை வார்த்தையில் நி கடந்து போகையில்...
கோபம் உன் மேலல்ல...

உன் மீதான என் காதலை சரியான வார்த்தைகள் கொண்டு கோர்க்க கூட முடியவில்லையே
என்று என் மேல்தான் அதிகம் கோபம் கொள்கிறேன்...

உன்னை நேசிக்கிறேன்...
என் உயிரினும் மேலாக...! :) :)

.............................................................................................



இரக்கமற்ற ஜீவன் என்றால் அது கண்டிப்பாக பெண்களாகத்தான் இருக்க வேண்டும்..........
நிமிடங்களில் மனதை கொள்ளை கொள்பவர்களும் அவர்கள்தாம்.........
நிமிடங்களில் மனதை கொல்பவர்களும் அவர்கதாம்.........!
செத்து செத்து பிழைத்துக் கொண்டிருக்கும் ஒரு சாமானியனின் சாபம் இது..........
..............................................................................................

suffering frm severe neck pain..! :(
சுளுக்குக்கு பாட்டி வைத்தியம் செய்ய ஆள் இல்லாததால..
பேத்தி வைத்தியம் செய்து கொண்டேன்
Yes.., The Lady Doctor was too young. :)
.............................................................................................

வார்த்தைகளுக்குண்டான சக்தியை..
சிறு முத்தங்களுடனான ஸ்பரிசம் வென்று விடுகிறது
சில சமயங்களில்..!
:) :)(காதலர்களுக்கிடையே மட்டும் )
.............................................................................................

பேரூந்தில்தான் அலுவலகம் செல்கிறேன்...!
நொடிப் பொழுது பார்வை பரிமாற்றங்களும், சிறு குறு நகையும்..
காற்றில் பறக்கும் கவிதைகளாக..
:) :)

BIKE இப்போ வீட்ல REST எடுக்குது :) :)

BIKERS uh பாத்தா இப்போ பாவமா தெரியுது..!
..........................................................................................

Life Is Simple.
But May Changes According To PPl's Vision..
The Mre U see As Complicated, The Mre It 'll Luks Filled With Complications..
Hav A Simple Vision...
..........................................................................................
துணை தேடி அலைகையில், தனிமை
மட்டுமே துணையாய்..

தனிமை விரும்பிய தருணங்களில் உடனிருக்கும்,
துணையே வினையாய்...!

:) :)

LIFE IS A CIRCLE BOSS..!
..........................................................................................
ஆட்டோவின் பின்னால் எழுதியிருந்த வாசகம்..!
நான் ரசித்த அந்த வரிகள்....

100 இல் போனால்,பின்னால் 108 துணைக்கு வரும்
:) :)
...........................................................................................

காதலிப்பது தான் என்னை சந்தோஷப்படுத்துகிறதென்றால்...
காலம் முழுவதும் காதலித்து கிடக்கவே விரும்புகிறேன்.....

நான் காதலன்....
:) :)
................................................................................................
ஐ.டி நெடுஞ்சாலையில் விரைந்து கொண்டிருந்த பொழுது,
வண்ணத்துபூச்சி ஒன்று நெஞ்சினில் மோதி படபடத்தது...!
வண்டியின் வேகம் குறைத்து, சாலையோரம் நிறுத்தினேன்..

படபடப்புடன் பறந்து போனது பட்டாம்பூச்சி, என் நெஞ்சில் உள்ள காதலனைத்தும்
அதனிடம் கொட்டி விடுவேனோ என்று பயந்து...
:) :)
பட்டாம்பூச்சி விட்டு சென்ற கந்தக நிற கலவை என் நெஞ்சினில்
இன்னும் மிச்சமாக.......
.............................................................................................................

Selecting A Relationship is a Hard Thing To Deal With....! :) But Most Of The People Are Doing The Right Thing By Selecting A Wrong One...!

.............................................................................................................

I wanna Pause Ma Life In This Dream, But I know Its Not Possible, But Lemme Close Ma Eyes At least..Don't Wake Me Up..! :)
...........................................................................................................

Though its been losing a year of lifetime, ppl are always happy to celebrate their Birthday..! :) Today Am Entering Into My 32. I Feel Gud That Am Surrounded By A Lots Of Good ppl's.
............................................................................................................

சந்திப்பு முடிந்து கிளம்பும் போது முத்தம் வேண்டுமென்றேன்..!
நாம் ஏன் காமம் கடந்த காதலாக நம்முடைய காதலை மாற்றக்கூடாது
என்றாள்? :(
சுரத்தே இல்லாமல் மாற்றலாம் என்றேன்..!
காதலுடன் சிரித்த படி எனது கன்னம் கிள்ளி நான்கு முத்தங்கள்
வைத்து இப்போ OK வா என்றாள்.
முத்தம் கிடைப்பதை விட அதை வாங்கும் முயற்சியில்தான்
கொப்பளித்து கொந்தளிக்கிறது காதல்..!
......................................................................................................

உனது சந்தோஷமே எனதும்...!
என்னை பார்க்காமல் இருப்பதுதான் உன் சந்தோஷத்தை
அதிகரிக்கிறதென்றால் அதற்கும் நான் உடன்படுவேன்...
சுயநலமற்றது உன்னுடனான எனது காதல்..
.....................................................................................................
நீ நீயாகவே இருக்க வேண்டும் என நினைப்பதால்...
நீ இப்படி இருக்கலாம் என்ற என் எண்ணங்களை எனக்குள்ளே கொன்று புதைக்கிறேன்..

சில கொலைகளும் கூட சந்தோஷத்தை தருமோ???
:) :)
..................................................................................................

நாளை உலகம் அழியுமென்றால் மிக மிக சந்தோசம் கொள்வது நானாக மட்டுமே இருப்பேன்..!
உன்னுடனான நினைவுகளை கடைசியாக கொண்டு மரித்துப் போவதென்பது
எனக்கு வரமென்பேன்..!
காதலிக்கிறேன் என்று ஒற்றை வரியில் அடக்கக்கூடியதல்ல
என் காதல்..!
..................................................................................................
பேசா நிமிடங்களின் நகர்வு அழகு..!
பேரூந்தில் பக்கத்தில் அமர்ந்திருந்த 16 வயது பெண் குறுகுறுப்புடன்
எனைப் பார்த்து கொண்டே....

பேரூந்தை விட்டு இறங்கும் பொழுது எனைப் பார்த்து சிந்திய ஒரு புன்னகை
கவிதை.! :)
...............................................................................................

முந்தய நாள் பௌர்ணமியாக....
நிலவை காணவில்லை நேற்று...

கோபத்துடன் அலைபேசியில் கத்திக்கொண்டிருந்த அவளிடம்
நிலவை காணாமல் செய்துவிட்டாய் என்றேன்..

குழப்பத்துடன் மௌனமானாள்..
நிலவை விட மெல்லியதான நீ கோபமானதால் சிவந்த
உன் முகம் கண்டு, சூரியன் உதித்து விட்டது என்ற
தப்பான எண்ணத்தில் சென்று விட்டது நிலவேன்றேன்.

கோபத்தில் சிவந்த முகம் இப்பொழுது வெட்கத்தில் சிவந்தது...

:) :) :)
...........................................................................................

சமயங்களில் சைத்தான் குடியேறுகிறது மனதில்...
உன்னை சந்தேகிக்க வற்புறுத்துகிறது...

சந்தேகம் கொள்கிறேன்...
என் மீதும்...உன் மீது நான் வைத்திருக்கும் காதலின் மீதும்....

உண்மையான அன்பில் சந்தேகம் எதற்கு....
உண்மைகள் கொண்டு உருவேற்றுகிறேன் நம் காதலை...
..........................................................................................

காணும் இடங்களனைத்தும் எனக்கான உன் நினைவுகளை..
நாம் பகிர்ந்து கொண்ட சந்தோஷ தருணங்களை..
பரிசளிக்கிறது...

நீ இல்லாத இந்த தவிப்பான பொழுதுகளை..
பகிர்ந்து கொண்டு
என்னை மென்சோகத்தில் இருந்து மீட்க்க போராடுகிறது..
இந்த மாநகரத்து சாலைகளும் மரங்களும் பாலங்களும்.....

சீக்கிரம் விடுமுறை முடித்து வந்து சேரடி என் கண்மணி..
.......................................................................................

நீ இல்லாமல் இருப்பதால் நான் படும் வேதனையை
நேற்று நிலவோடும் மேகக் கூட்டத்தோடும் பகிர்ந்துகொண்டேன்...

வெறுமை தாங்க முடியாமல் நிலவு மறைந்து போனது...
கட்டுபடுத்திக் கொண்டு ஆறுதல் சொன்ன மேகமாலும் கூட தாங்க முடியாமல்
கரைந்துருகி பொழிந்து விட்டது மழையாய்......

பிரிவு துயர் நீக்க முடிவெடு என்னவளே....
அயல் மாநிலத்து பயணம் முடித்து சீக்கிரம் வந்து சேரடி என் கண்மணி...

(நேற்றைய மழையில் இட்ட STATUS message இது...என்னவள் இப்பொழுது கன்னட தேசத்திற்கு சென்றிருக்கிறாள் :( )